Öyle zorki ayrılmak. inan hüsran sonunda
El elden dost insandan. çekilince gidiyor
Düşlerin söndügü bu ayrılığın yolunda
Zamansa bir su gibi akıp akıp gidiyor

O gençlik yıllarımın deli kanlı çağında
En güzel yıllarımın umutları sönüyor
Güller yetiştirdim ben tomurcuklar dalında
Hazan çiçegi sanki el degmeden soluyor

Hayeliyle şimdi o burdanda çok uzakda
Aklıma hep düşünce o da beni biliyor
Bir gün yol kenarında bir günde gezdik kırda
O günler gözlerime. girip çıkıp gidiyor

Bende kalan hatıra satırlar arasında
Çekilince kalbime yüregim burkuluyor
Özleminle kavurdum şu gönül yarasında
Sayfalar gel diyorda benligim yıkılıyor

Kem gözleri karartır koklamaya kıymazdım
Açsın benim o gülüm solmasın hiç dalında
Ayrı düşse sevenler hiç de umursamazdım
Bu duyguyu taşırım yıllardır ben yanımda

Vefa sızın birine yar yar diye koşunca
Onurlu gururumu kırıp kırıp gidiyor
Hasretimi yazdım ben sokak sokak taşına
Mevsimler tez degişti yıllar uçup gidiyor



SEN NE YAMANSIN AYRILIK

Ayrilik canima yetti
Dogduguma pisman etti
Beni benden alip gitti
Sen ne yamansin ayrilik! Ayrilik!

Gurbet ele dusup bittim
Ben kendime neler ettim
Ayrilik elinden sastim
Sen ne yamansin ayrilik! Ayrilik!

Acisi olmekten beter
Hasretler gozumde tuter
Yeter be ayrilik yeter
Sen ne yamansin ayrilik! Ayrilik!

Guldurmedin hep aglattin
Yaşarî yi cok soylettin
Derdi yuregimde eylettin
Sen ne yamansin ayrilik! Ayrilik!




DÜN GECE

Dün Gece
Dün gece herkes uykudayken ,
Bir ben, bir de yildizlar nöbetteydik,
Yildizlar dünyayi bekledi ,
Bense yalniz seni,

Sessizlik ve gecenin hüznünü kesfettim,
Sensizlikle aglarken derin derin...
Baktigim her yerde sen vardin,
Yazik ki, bir düstü gördüklerim

Yine de yalvardim Tanriya,
Bana gelesin diye,
Gittigin yerden dönmeyecegini,
Bile bile....




UMUTLA

Seni el zapt etmiş bırakmaz
Yürereğin umutlardan yarılmaz
Kan ağlarsın için bunalmış esaretten
Dökülürsün umtsuzlanaydınırsın çoğu kez

Kaldır başını kanatsız güvercin
Çalış ve yırt umutsuzluk perdesini
Umutla git aydınlıklara doğru
Umutla bekliyorum hayatı